Hoe ben jij in het Krajicek Scholarship-programma beland?

"Vroeger was ik bijna altijd buiten te vinden op een veldje dat later een Krajicek Playground werd. Vooral op woensdagmiddag was dat mijn vaste plek. Mijn moeder vond het belangrijk dat ik veel buiten speelde. Op de Playground deed ik mee aan de sportactiviteiten van buurtsportcoach Morad. Als één van de weinige kinderen was ik bijna altijd aanwezig tijdens zijn activiteiten. Toen ik 16 was, vroeg hij me of ik Scholarshipper wilde worden. Sindsdien sta ik zelf als Scholarshipper op de Playground en organiseer ik sportactiviteiten voor kinderen."

Zou je zeggen dat hij een rolmodel was voor jou?

“Ja, zeker. Morad heeft een grote rol gespeeld in mijn keuze om Scholarshipper te worden. Hij was echt een rolmodel voor mij. Daarnaast was ik hier al zo vaak aanwezig dat ik dacht: ‘Waarom zou ik hier niet ook iets goeds voor terugdoen?’ Inmiddels ben ik alweer bijna zes jaar Krajicek Scholarshipper. De tijd gaat snel.”

Wat merk je als jij in je rode Scholarship-jas de Krajicek Playground opkomt?

“Ik merk dat de kinderen het waarderen dat ik er ben. Nou ja, daar ga ik van uit als ik hun reactie zie, ha ha! Als ik met mijn rode jas de Playground opkom, rennen ze meteen naar de sporttas die ik bij me heb om te kijken waar ze mee kunnen spelen. Je ziet gewoon dat kinderen behoefte hebben aan iemand die aanwezig is op het plein en activiteiten organiseert. Ik denk dat mijn aanwezigheid als Scholarshipper helpt om kinderen vaker naar buiten te krijgen. Als er iemand op het plein staat, stuur je als ouder je kind ook makkelijker naar buiten. Net zoals mijn moeder dat vroeger bij mij deed.”

Wat heb je tot nu toe geleerd over jezelf in je tijd als Scholarshipper?

“Ik durf te zeggen dat ik sinds mijn tijd als Scholarshipper veel socialer ben geworden. Eerst sprak ik niet echt met mensen en was ik best verlegen, maar nu praat ik makkelijker. Ook met mensen die ik niet zo goed ken. Daarnaast spreek ik kinderen ook makkelijker aan op hun gedrag. Mijn groei zit echt in het sociale.”

Wat motiveert jou om al ruim vijf jaar Krajicek Scholarshipper te zijn?

“Het plezier dat ik eruit haal. Ik ga met plezier naar de Playground en kom met plezier weer terug. Doordat ik zelf uit de wijk Moskwartier kom, ken ik de kinderen en jongeren die daar komen goed. Wanneer ik op de Playground ben, is het echt even een moment waarop ik niet aan werk of andere dagelijkse dingen hoef te denken.”

Wat zeg je tegen jongeren die interesse hebben in het Krajicek Scholarship-programma?

“Ik zou aanraden om Scholarshipper te worden, zeker als je zelf ook veel buiten hebt gespeeld en gesport. Als je twijfelt kun je misschien eerst nog meelopen met een buurtsportcoach om te kijken of het iets voor je is. Ik wist zelf ook eerst niet dat het een mogelijkheid was, maar nu doe ik het al ruim vijf jaar. Natuurlijk moet het bij je passen, maar je zou het op zijn minst kunnen proberen.”

Beeld: Krajicek Foundation/Maaike Petri