Hoe ben jij in het Krajicek Scholarship-programma beland?

“Ik ben via mijn stage bij de Krajicek Foundation gekomen. Voor mijn opleiding Sport en Bewegen liep ik ruim een halfjaar stage op Playground Deltaplantsoen. Dit beviel mij supergoed. Ik kreeg energie wanneer ik sportactiviteiten organiseerde en kreeg steeds een betere band met de kinderen. Toen mij werd gevraagd om Krajicek Scholarshipper te worden, zei ik eigenlijk meteen ja. Nu ben ik al ruim vier jaar Krajicek Scholarshipper.”

Wat merk je als jij in je rode Scholarship-jas de Krajicek Playground opkomt?

“Ik merk bij de kinderen vooral blijdschap. Ze roepen mijn naam en zijn blij als ik sportactiviteiten kom geven. Wanneer ze geen zin hebben om te bewegen en ik toch met hen aan de slag ga, vragen ze altijd of ik er volgende week weer ben. Helaas ben ik de afgelopen tijd wat druk met school en ben ik er niet elke week, maar de kinderen blijven aan je denken. Het enthousiasme dat ik zie als ik er wel ben, is bijzonder. Ze zeggen dan ‘Oh Bose wat leuk, je bent er weer’. Hierdoor voel ik mij zo gewaardeerd.”

Wat heb je tot nu toe geleerd over jezelf in je tijd als Scholarshipper?

“In de afgelopen vier jaar heb ik veel geleerd over mezelf. Zoals dat ik niet over me heen moet laten lopen. Toen ik net Scholarshipper was, gebeurde dit nog wel eens. Maar nu de kinderen mij goed kennen en ik hen ook, kan ik veel beter grenzen stellen. Daardoor heb ik steeds meer zelfvertrouwen gekregen en voel ik me zekerder van mijn zaak. Ik weet beter wat ik kan en durf daar meer op te vertrouwen.”

Hoe ben jij gegroeid in je rol als Scholarshipper in de afgelopen jaren?

“Ik denk dat ik steeds beter ben geworden in het omgaan met kinderen. In het begin moest ik daar nog wel aan wennen, maar nu gaat dat veel makkelijker. Vooral bij de meiden merk ik dat. Zij komen sneller naar mij toe om iets te vertellen of advies te vragen. Nu zijn dat vaak nog kleine geheimpjes en niet hele zware onderwerpen, maar dat ze naar mij toekomen laat zien dat er vertrouwen is. Ik help hen zover dat ik kan en vind dat ook heel leuk om te doen. Zo ben je niet alleen sportleider, maar ook vertrouwenspersoon.”

Wat motiveert jou om al vijf jaar Krajicek Scholarshipper te zijn?

“Dat kan ik met volle overtuiging zeggen: de kinderen die komen sporten en spelen op Deltaplantsoen. Omdat ik hier al zo lang kom, heb ik echt een band met hen opgebouwd. Het voelt eigenlijk helemaal niet meer als werk. Ik zou hier in mijn vrije tijd ook naartoe gaan.”

Wat zeg je tegen jongeren die interesse hebben in het Krajicek Scholarship-programma?

“Dat het Scholarship-programma bijzonder is en dat ik het zeker zou aanraden. Je bouwt een band op met kinderen en krijgt ze in beweging. Door je aanwezigheid en de sportactiviteiten maak je echt hun dag, meer dan je misschien zou denken. Ik merk dat sommige kinderen niet lekker in hun vel zitten en door samen met hen te bewegen kun je ze zo blij maken. Dan hoeven ze even nergens anders aan te denken. Dat is het zo waard.”

Beeld: Krajicek Foundation/Maaike Petri