Hoe ben jij in het Krajicek Scholarship-programma beland?

“Ik hielp een vriendin bij een evenement in de wijk. Dat vond ik meteen heel leuk. Daardoor startte ik met Summer Squad en leerde ik meer over het Scholarshipprogramma. Mijn buurtsportcoach, Audrey, legde uit wat je als Scholarshipper doet. Omdat ik het leuk vond om activiteiten te organiseren en met kinderen te werken, dacht ik meteen: ‘Dit past bij mij!’ Zo stroomde ik vanuit Summer Squad door naar het Scholarship-programma.”

"Tegelijkertijd kan ik ze iets bieden wat ik zelf vroeger heb gemist."Amal Abou-Nour, Scholarshipper

Speelde jij vroeger ook op de Playground in Arnhem?

“Ik speelde vroeger veel buiten, maar vooral in mijn eigen straat. Mijn ouders waren best beschermend, dus ik mocht alleen buiten mijn straat spelen als iemand met mij meeging. Omdat ze het allebei druk hadden, lukte dat vaak niet. Ik woonde wel dicht bij Playground De Hobbit, maar ik wist helemaal niet dat daar van alles voor kinderen werd georganiseerd. Pas later, toen ik zelf op de Playground actief werd, zag ik hoeveel er te doen is voor kinderen! Toen dacht ik wel: ‘Wat jammer dat ik dit vroeger niet wist.’ Ik heb zo’n plek echt gemist. Daarom vind ik het nu ook belangrijk dat kinderen én ouders weten wat er allemaal in hun buurt te doen is.”

Wat merk je als jij met je rode Scholarship-jas de Krajicek Playground opkomt?

“De kinderen herkennen mij. Ik woon dichtbij, dus zelfs als ik naar de winkel ga, komen kinderen naar me toe om te praten. Dat vind ik superleuk. Ik merk dat ze mij vertrouwen en een beetje naar me opkijken. Dit ontstaat niet in één keer, je bouwt een band met ze op. Als er iets gebeurt, help je ze, je legt een spel uit en je speelt met ze mee. Hoe vaker je er bent, hoe meer ze je vertrouwen. Soms komen kinderen naar me toe rennen als ze me zien en vragen ze wanneer ik er weer ben. Dan merk ik wel dat mijn aanwezigheid iets voor ze betekent.”

Wat heb je tot nu toe geleerd over jezelf in je tijd als Scholarshipper?

“Ik heb vooral meer vertrouwen in mezelf gekregen. In het begin dacht ik bij sommige situaties met kinderen echt: ‘Help, wat moet ik nu doen?’ Dan haalde ik er een buurtsportcoach of een andere Scholarshipper bij. Door te kijken naar hoe zij met zulke situaties omgingen, heb ik veel geleerd. Nu weet ik hoe ik het beste kan handelen en los ik het zelf op. Ik heb daardoor ontdekt dat ik veel meer zelf kan dan ik in het begin dacht.”

Wat motiveert jou om Scholarshipper te zijn?

“Dat zijn eigenlijk twee dingen: de positieve sfeer op de Playground en de kinderen. Mijn mede-Scholarshippers staan er met een glimlach, de kinderen hebben plezier en die energie werkt aanstekelijk. Ik vind het mooi om te zien dat kinderen genieten en dat ik daaraan kan bijdragen. Tegelijkertijd kan ik ze iets bieden wat ik zelf vroeger heb gemist. Ik wist toen niet goed wat er allemaal in mijn buurt te doen was. Nu kan ik ervoor zorgen dat andere kinderen dat wél weten en een fijne plek hebben waar ze kunnen sporten, spelen en zichzelf kunnen zijn.”

Wat zou je zeggen tegen jongeren die interesse hebben in het Krajicek Scholarshipprogramma?

“Je kan het altijd proberen. Ik wist eerst zelf ook niet precies wat het Scholarshipprogramma inhield. Door mee te helpen bij evenementen en daarna Summer Squad te doen, ontdekte ik hoe leuk ik het vond. Je werkt met kinderen, leert van andere Scholarshippers en doet ondertussen veel nieuwe ervaringen op. Dus als het je leuk lijkt: geef het gewoon een kans.”

Beeld: Krajicek Foundation/Sebastiaan Nederhoed